درج شده بتازگی در دسته بندی اینجا و آنجا

پشت میز آشپزخانه ام در قاهره نشسته ام و این مقاله را می نویسم. امروز 11 ژانويه 2004 است. نور خاکستری صبحدم هنوز در آسمان پخش نشده است. من با صدای موذنی که از ده ها میکروفون آویزان از مناره های مساجد، پر جمعیت ترین منطقه ی "شوبرا"، شهرِ خفته را به نماز فرا می خواند بیدار شدم. جایی که اکثریت را مسیحیان ارتودوکس تشکیل می دهند. تعداد این میکروفون ها به آرامی طی سه دهه ی گذشته، همراه با افزایش ساخت و ساز مساجد، توسط پول نفت کشور های خلیج و یا از درآمد مصریانی که سالها در آن منطقه مشغول کار بودند، افزایش یافته است. این مصریان همان هایی هستند که طبقه ی  متوسط و رو به بالای محافظه کار، و ستون اصلی جنبش بنیاد گرایی اسلامی را به عنوان بازوی اصلی قدرت اقتصادی و سیاسی در مصر و کشورهای عربی تشکیل داده اند.