در مدح آدمخواری و جسد خواری

فقط دو قانون برای تبدیل دنیا به زیستگاهی قابل تحمل کافی بود:

-اگر به عمد کسی را کشتی باید همان گاه پوست اش را بکنی و گوشت اش را بخوری. خام و پخته اش بسته به سلیقه ی غذایی ات.

-اگر خواستی گوشت جانوری را بخوری خودت باید بکشی اش. بعد هم خام و پخته اش باز بسته به سلیقه ی غذایی ات.

شاید آن وقت دیگر نه جنگی در کار می بود، نه قتلی، نه خشونتی، نه خشونتی، نه خشونتی...

شاید....