حاضرم جان ات را بگیرم

مسخره ترین جمله ای که در عمرم شنیده ام:

"باید به عقیده ی همه ی انسان ها احترام گذاشت."

سوال:

روی چه حسابی باید به عقیده ی 12000کرور آدم روی کره ی زمین احترام گذاشت اونوقت؟

جواب:

چون ما آدم های خیلی فرهیخته و آزادمنش و معتقد به تمامی کنوانسیون های حقوق بشری، اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، کنوانسیون جهانی منع تبعیض زنان، اعلامیه ی منع شکنجه، اعلامیه ی حمایت از حقوق حیوانات و کلی چیز ملوس و گوگولی و دهن پرکن دیگر هستیم.

سوال:

اونوقت تکلیف پدوفایل ها، هموفوب ها، تهیه و تولید کننده های پورنوگرافی، شت ایترها، مردار خواب ها، نئونازی ها، استالینیست ها، خمرهای سرخ و ... چیست؟

جواب:

اممم، لابد آنها انسان نیستند.

نکته مهم:

دوست عزیز، همه ی انسان ها چهارنفر و نصفی اطرافیان شما نیستند.

نکته ی مهم تر:

عقیده برای احترام گذاشتن نیست. برای شنیدن، اندیشیدن، به چالش کشیدن، پذیرفتن ، شکست دادن، له کردن است.

در آخر:

حالم از همه ی این جمله های توخالی و دهن پر کن و ملوس که گوینده اش هم دقیقن نمی داند چه چیزی را بلغور می کند به هم می خورد. به عقیده ی هیچ احدی احترام نمی گذارم. (به وجود همه ی انسان ها شاید) اگر  روزی شنیدید به جرم قتل در زندان ام بدانید وسط بحثی شخصی به من گفته است " من به عقیده ی تو احترام می گذارم ..." و من خفه اش کرده ام.